ภาษา:ภาษาไทย

นิทานเรื่องกระดาษลั่วหยางขึ้นราคา

   

ในสังคมสมัยโบราณที่อุตสาหกรรมการพิมพ์ยังไม่พัฒนานั้น การเผยแพร่บทกวีและบทความนั้นอาศัยผู้อ่านคัดลอกกัน ในประวัติ ศาสตร์จีน มีนักวรรณคดีผู้หนึ่งชื่อจั่วซือ เนื่องจากได้ประพันธ์บทความดียิ่งบทหนึ่ง แม้แต่บรรดาผู้ดีและเศรษฐีก็แย่งกันคัดลอกต่อๆกัน จนทำให้ราคากระดาษในตลาดแพงขึ้น และกลายเป็นเรื่องที่กล่าวขวัญกันระยะหนึ่ง.

ตัวเอกของนิทานเรื่องนี้ชื่อจั่วซือ เกิดปีค.ศ ๒๕๐ เป็นนักวรรณคดีสมัยจิ้นของจีน จั่วซือนั้นมีหน้าตาอัปลักษ์ ตั้งแต่เด็กก็มีสติปัญญาไม่สูงนัก เขาเคยฝึกการเขียนลายมือพู่กันจีนและขิมโบราณ แต่ต่างไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาเนื่องจากผู้เป็นบิดาคอยส่งเสริมและให้กำลังใจ ค่อยมานะพากเพียรเรียนหนังสือ จึงมีความสามรถเขียนบทประพันธ์ได้ดี.

ในปีที่จั่วซืออายุ ๒๐ นั้น จั่วเฟินผู้เป็นสองสาวถูกคัดเลือกเข้าวังไป ครอบครัวของเขาก็พลอยโยกย้ายไปอยู่เมืองลั่วหยางนครหลวงด้วย ทำให้จั่วซือมีโอกาสได้ติดต่อกับนักวรรณคดีในสังคมชั้นสูงมากขึ้น ซึ่งได้ช่วยยกระดับความสามารถในการประพันธ์ของเขาสูงขึ้นมากด้วย และในที่สุดเขาได้เขียนบทประพันธ์ชื่อ”ซานตูฟู่” หรือบทฟู่ว่าด้วยนครหลวงทั้งสามอันมีชื่อเสียงสืบตกทอดมา .

“บทฟู่ว่าด้วยนครหลวงทั้งสาม”ได้ประพันธ์เสร็จสิ้นราวๆจั่วซือ อายุ ๓๐ ปี เมื่อบทประพันธ์นี้ออกสู่ตลาด หวงฝู่มี่นักวรรณคดีในเวลานั้นเป็นผู้เขียนคำนำ จางไจ้เขียนคำอธิบาย และมีการเผยแพร่ภายในวงการวรรณคดีก่อน ต่อมาภายหลัง ผู้คนในตระกูลผู้ดีมีเงินและมีอิทธิพลที่อยากมีหน้ามีตากับเขาก็พากันมาคัดลอกเอาไว้บ้าง ทำให้ร้านขายกระดาษในเมืองลั่วหยางขาดแคลน ราคากระดาษก็พลอยสูงขึ้น และนี่ก็คือที่มาของนิทาน”กระดาษลั่วหยางขึ้นราคา”

ข่าว:
ข่าวในจีน ข่าวรอบโลก จีน-อาเซี่ยน จีน-ไทย เศรษฐกิจ วัฒนธรรม บันเทิง กีฬา
ดูและฟัง:
คลิปวิดีโอ เพลงจีนฮิต รายการเรียนภาษาจีน รายการคุยกันวันละประเด็น ายการสานสัมพันธ์ไทย-จีน รายการข่าวประจำวัน
จับจ้องมองจีน:
อินทนิล ปลดเปลื้อง รพีพรรณ วงษ์กรวรเวช โสภิต หวังวิวัฒนา กิตติธัชช์ คำเปลว หลากมิติจากจีน
ภาพ:
มองจีนผ่านภาพ จีน ต่างประเทศ คลังภาพคนดัง แฟชั่น-บันเทิง วัฒนธรรม-การศึกษา วิทยาศาสตร์-เทคโนโลย กีฬา
การทหาร สังคม วอลเปเปอร์ อื่นๆ์
เรียนภาษาจีน:
เรียนภาษาจีนกับซีอาร์ไอ สวัสดีเมืองจีน ข่าวการเรียนการสอนภาษาจีน ข่าวการเรียนการสอนภาษาจีน